ใจความในวัปปเถระวัตถุนี้ พระสังคีติกาจารย์ กำหนดด้วยบทพระคาถามีเนื้อความว่า ในกาลเมื่อพระศาสนาของพระปทุมุตตระพุทธเจ้านั้น พระวัปปเถระได้เกิดในเรือนของตระกูลในนครหงสวดี เมื่อเจริญวัยจำความได้แล้วก็ได้สดับคำสรรเสริญจากบริษัททั้งหลายว่า พระมหาเถระทั้งหลายชื่อนั้นชื่อนั้น ท่านได้รับอมฤตธรรมของพระบรมศาสดาก่อนกว่าบริษัททั้งปวง กุลบุตรนั้นจึงเข้าไปใกล้พระผู้มีพระภาคเจ้า ตั้งปณิธานความปรารถนาว่า ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า สืบไปในอนาคตกาล เมื่อบุคคลทั้งหลายบรรดาที่จะได้เป็นผู้รับอมฤตธรรมเทศนาของพระบรมศาสดา ณ กาลบัดนี้ ขอให้ข้าพระองค์ พึงได้เป็นผู้รับพระอมฤตธรรมเทศนา ก่อนกว่าบริษัทคนทั้งปวง คนใดคนหนึ่งเถิด ครั้นตั้งปณิธานดังนี้แล้ว จึงยังบุคคลให้รู้แจ้ง ซึ่งตนว่าเป็นบุคคลตั้งอยู่ในพระไตรสรณคมณ์ ในสำนักของพระบรมศาสดา
            กุลบุตรผู้นั้น ครั้นอุตสาห์บำเพ็ญกุศลอยู่จนกำหนดชนมายุแล้ว เมื่อท่องเที่ยวอยู่ในเทวโลกและมนุษย์โลกสิ้นกาลช้านาน
            ครั้นมาในพระพุทธศาสนาของพระพุทธเจ้าของเรานี้ ก็ได้เกิดเป็นบุตรของพราหมณ์อยู่ในกรุงกบิลพัสด์ มีชื่อว่า วัปปมานพ เมื่อคำพยากรณ์ที่พระกาฬเทวินดาบสทำนาย พระมหาสัตว์เจ้าว่า พระสิทธัตถราชกุมารนี้ จะได้ตรัสเป็นองค์พระสัพพัญญูพุทธเจ้าเที่ยงแท้ดังนี้ดังนี้แล จึงละเสียซึ่งฆราวาส ออกบรรพชาเป็นดาบส กับด้วยบุตรพราหมณ์ทั้งหลาย มีโกณฑัญญพราหมณ์เป็นประธาน ไปยับยั้งคอยท่าพระมหาสัตว์อยู่ในอุรุเวลประเทศ ด้วยมาดำริว่า ในกาลเมื่อพระมหาสัตว์ได้บรรลุพระสัพพัญญุตญาณแล้ว เราจะได้รับพระราชทานฟังพระธรรมเทศนา ในสำนักของพระพุทธองค์แล้ว เราก็จะได้บรรลุพระอมฤตนิพพาน
            เมื่อมาสันนิษฐานดังนี้แล้ว ก็เข้าไปบำรุงบำเรอพระมหาสัตว์เราที่ออกสู่มหาภิเนษกรมณ์ กระทำทุกกรกิริยาอยู่สิ้น ๖ พระวัสสานั้นแล้ว ก็พากันเหนื่อยหน่าย เลี่ยงหนีพระมหาสัตว์เจ้า ไปยังป่าอิสิปตนมิคทายวัน เพราะเหตุด้วยพระมหาสัตว์เจ้านั้นเสวยอาหารอันหยาบ กาลเมื่อพระมหาสัตว์ได้ตรัสรู้สัมโพธิญาณแล้ว และเสด็จยับยั้งอยู่เจ็ดวันเจ็ดวาระแล้ว และเสด็จไปยังป่าอิสิปตนมิคทายวัน โปรดประทานพระสัทธรรมเทศนาพระธรรมจักกัปปวัตนสูตร ในวันปฏิบทแรมหนึ่งค่ำ วัปปกุลบุตรก็ได้ดำรงอยู่ในพระโสดาปัตติผลญาณ ครั้น ณ วันแรมห้าค่ำ วัปปกุลบุตรก็ได้บรรลุพระอรหัต พร้อมด้วยพระปฏิสัมภิทาญาณ กับด้วยพราหมณ์ทั้งหลายจำนวนมากมีพระอัญญาโกณฑัญญะเถระ เป็นประธาน
            เหตุการณ์ดังนั้นพระวัปปเถระจึงได้กล่าวประกาศแสดงความประพฤติในกาลก่อนของท่านไว้โดยนัยพิสดาร ในคัมภีร์พระอปทาน และเมื่ท่านมีชนมายุสังขารบริบูรณ์แล้วก็ดับขันธ์เข้าสู่พระปรินิพพานด้วยอนุปาทิเสส ปรินิพพานธาตุ สิ้นชาติ สิ้นภพ สิ้นตัณหา อุปาทาน

| ย้อนกลับ | บน | หน้าต่อไป |